Drifters Botswana dag 14: Zambezi

Drifters Botswana dag 14: Zambezi

Zambezi

Vervolg van dag 13.

Pff zelfs op onze rustdag vroeg opstaan.

Kanotocht van 2 uur op de Zambezi. Gelukkig veel stroming zodat we niet teveel moeten werken. Olifanten en boomkrokodil (??) gezien, nijlpaarden gehoord. Nadien lunch.

Victoria Falls

Daarna bezoek aan Vic Falls (Victoria falls). NAT, maar zo mooi. De dertien uitzichtpunten bezocht, bij de meeste was het gesplash zo hevig dat we niets konden zoen. Volgens Doc is het debiet vd Zambezi uitzonderlijk hoog.

We bezoeken ook de brug erover, waarbij we door de grenspost van Zimbabwe moeten, en ook in een stukje Zambia komen.

Afscheidsetentje. Lang moeten wachten op eten. Achteraf dubbele cocktails en iedereen zat naar bed.

Drifters Botswana dag 6: lange rit naar Maun

Vervolg van dag 5.

‘S nachts hebben we opnieuw twee nijlpaarden gehoord in het kamp, maar Maarten lag al na 2 seconden te slapen. (noot van Maarten: Fien sliep pas na 4 seconden). Daarna keren we terug. Eerst een drie uur durende boottocht met veel krokodillen tot aan Swamp stop. Op een bepaald moment zien we een gigantische krokodil op de oever liggen. Deze verschiet van onze passage en kruipt in het water. Onze gids beslist dat plek ideaal is voor een plaspauze. We hebben wel heeeel snel geplast.

Gans de dag rijden terug tot in Maun, aankomst rond zonsondergang.
Tijdens lunch langs de baan riepen er kinderen naar ons “money, money”. Zo weet je ook weer hoe de lokale mensen naar ons kijken 🙂

Gezellige baravond. Licht zatjes in bed in ons luxe tent. Verjaardag van de cafébaas gevierd.

Drifters Botswana dag 4: Okavangodelta en de mokoro

Drifters Botswana dag 4: Okavangodelta en de mokoro

Vervolg van dag 3.

Om 6u gewekt worden door honderden vogelgeluiden is eens iets anders dan wakker te worden door het geluid van krekels 🙂 Ook tof dat we vandaag niet rijden.

Mokoro

We vertrekken vroeg naar het ‘Mokoro station’ met een natuurwandeling. Onderweg kunnen we een Afrikaanse visarend en een baobab bewonderen. Ongelofelijk mooi.

In de volle zon genieten we van onze mokorotocht. Een mokoro is een uitgeholde boomstam met een pooler vanachter op. Die duwt en stuurt de boot met een lange stok tussen de kleine kanaaltjes in de papyrusmoerassen tot we weer op een lagoon uitkomen.

We komen daar twee nijlpaarden tegen. Ze zijn niet blij met onze aanwezigheid…  Ze komen snel dichterbij en proberen ons weg te jagen. Maar met zo’n bootjes gaat dat niet, we blijven liggen. Echt kicken!

Na de boottocht hebben we een lichte zonneslag en gaan we wat chillen in en rond de tent tot we ’s avonds nog een wandeling maken. Maar eerst een briefing door de twee lokale gidsen. Ze proberen ons uit te leggen waar we zitten in de Okavangodelta en waar we de wandeling gaan doen. Op een kaart. Maar dat lukt niet goed, ze wijzen maar wat in het rond. En wat is die buffalo fence waar ze altijd over spreken??

Op de wandeling zien we veel bavianen en knobbelzwijntjes. We eten weer heerlijk en kruipen terug vroeg in bed. ‘S nachts wordt het kamp bezocht door 2 nijlpaarden, iedereen blijft dus veilig in de tent zoals in veiligheidsbriefing was gezegd.